مبینا

يك.انتصاب

بر اساس اين مبنا،فقيهان جامع شرايط از طرف امام معصوم (عليه السلام)نصب شده و شرعا"مجاز به اعمال ولايت مي باشند.بنابراين،پذيرش مردمي،زمينه ساز اعمال ولايت است،نه منشأمشروعيت ولايت؛از اين رورأي خبرگان منتخب مردم،راه شناخت رهبر است.

دو.انتخاب

بنابراين ديدگاه ،ائمه اطهار عليهم السلام تنها فقيهان جامع شرايط را نامزد احراز اين مقام معرفي كرده اند تا مردم شايسته ترين آنان را انتخاب كنندوبه رهبري برگزينند.بنابراين گزينش با واسطه يا بدون واسطۀمردم،در مشروعيت رهبري فقيه،مدخليت دارد.

وجود خبرگان ونحوه تعيين آنان،با هريك از دو مبنا سازگار است. به عبارت ديگر چون«منصب رهبري»امري عمومي است،تشخيص فقيه اصلح به عهدۀمردم است.

اما چون براي شناخت اصلح نياز به تخصص كافي هست،به حكم عقل و فطرف و بنا به مبناي رجوع به عالم،بايد به اهل خبره مراجعه كرد.

از طرف ديگر انتخاب فرد فرد مردم در رجوع به اهل خبره،موجب هرج و مرج مي شود؛بنابراين رجوع به آراي اكثريت در قالب انتخاب «مجلس خبرگان»بهتراز شيوه هاي بديل،جامعه را در كشف يا گزينش رهبر شا يسته شرعي ياري مي رسا ند و در اين رابطه فرقي بين مبناي نصب و انتخا ب نيست.